آیا تا به حال از ته دل به اوج حماقت خود خندیده اید؟

آیا داری می خندی؟

آره اونوقت این پست کاملا مصداق بارز تو خواهد بود!

خیلی زورگویی.. خیلی!

ولی جدا زور های خوبی می گی!

ما از اونها می ترسیم.. اونها از ما می ترسند.. اونها از اونیکی ها می ترسند.. اون یکی ها از ما می ترسند ولی وقتی دور هم جمع می شن ما ازشون می ترسیم  ..

و به این می گن جامعه ی سالم!

انگار دیروز بودُ بحث سر تقارن! گفتم این رو خیلی دوس دارم شاید بکنمش امضام حتا! گف این آخه خیلی متقارنه!

گفتم مگه بده؟ گف ما خودمون رو اینقدر می کشتیم که کارمون تقارن نداشته باشه... و تقریبا بحث تموم شد..

حالا اگه این بچه غول ما برنده شد توی این مسابقه واقعا تقدیمش می کنم به تو ! چون همه ایده اش از تقارن نداشتن آغاز شد!

آدم گاهی بعضی چیز هارو از اون ابتدا می دونه فقط نمی خواد باورشون کنه.. فقط می خواد به تعویق بندازتشون.. چون عجیبندُ چون همراه با تغییرات خیلی زیادی هستن..

و هر روز که ازشون می گذره خود اون روزی که گذشته هم یک دلیل برای به تعویق انداختن اون ها می شه..

ولی از همون اول اول آدم می دونه و نمی خواد باورشون کنه..